U zimu 1493. započeto je, a 4. januara 1494. godine završeno štampanje Oktoiha prvoglasnika, prve ćirilične štampane knjige Južnih Slovena u prvoj državnoj štampariji na svijetu.
Oktoih je štampan na Cetinju – u Crnojevića štampariji, koju je posljednji srednjovjekovni gospodar Zete Đurađ Crnojević prenio sa Oboda u Cetinjski manastir.
U štampariji Đurđa Crnojevića štampano je pet crkvenih knjiga. Na štampanju Oktoiha prvoglasnika, i ostalih poznatih djela iz Crnojevića štamparije, radio je učeni jeromonah Makarije sa sedmoricom svoje “bratije”.
Pred turskom najezdom, Đurađ Crnojević je morao napuštiti Crnu Goru, a njegovim odlaskom prestalo je i štampanje knjiga u Crnoj Gori.

Nakon 340. Godina, Petar II Petrović Njegoš se na početku svoje vladavine odlučuje da nastavi štamparstvo u Crnoj Gori i time unaprijedi obrazovanje i prosvjetu u svojoj zemlji.
 
22. januara 1834. iz Rusije, upakovana u 47 sanduka, na Cetinje preko Trsta i Kotora stigla je Njegoševa štamparija. Bila je to prva štamparija u Crnoj Gori poslije 340 godina.
Prva knjiga koju je štampana u ovoj štampariji bila je Njegošev Pustinjak cetinjski 1835. g. a u njoj su štampane knjige za škole i crkvene potrebe. 
Radom štamparije upravljao je tipograf iz Rusije Mihail Petrov, a poslije njegove smrti 1839. godine štampraiju preuzima Rus Domin. Sa njim su radila i dva Crnogorca Filip Đurašković i Stevo Stankov Petrović. U štampariji je objavljeno četrnaest izdanja. 

Prilikom napada Omer-paše Latasa na Crnu Goru 1852. godine , knjaz Danilo je, u nedostatku municije, naredio da se slova Njegoševe štamparije pretope i od njih naprave meci. 

Naišavši na osudu velikog broja crnogoraca zbog takve odluke knjaz Danilo je rekao:
„Ako bude Crne Gore biće i slova“ uz obećanje da će obnoviti štampariju.

Knjaz Danilo je 1858. godine ispunio obećanje i nabavio novu štampariju iz Beča, tehnički je obogatio od 1858-1860 godine čime je štamparija dobila status državne ustanove. Od tada štamparsko-izdavačka djelatnost u Crnoj Gori teče kontinuirano do danas.