Početkom XX vijeka Etiopija je bila globalno politički važna država i simbol otpora, a pod vođstvom cara Menelika II stajala je kao neosvojiva tvrđava slobode.
Menelik II nije bio običan vladar, već vizionar poznat po dvije ključne stvari koje su uzdrmale tadašnji svijet: pobjedi nad Italijom u Bici kod Adve 1896. godine, kada je prvi put u modernoj istoriji jedna afrička vojska do nogu potukla evropsku kolonijalnu silu i osigurala Etiopiji nezavisnost, kao i po radikalnoj modernizaciji kroz uvođenje telefona, telegrafa, prve moderne banke i željeznice, čime je Etiopiju pretvorio u savremenu državu koja govori jezikom progresa.
Upravo u jeku te modernizacije, oko 1900. godine, Menelik II angažuje Bocarića. Zadatak je bio monumentalan: oblikovati vizuelni identitet Etiopskog carstva.
Rezultat Bocarićevog angažmana bio je imperijalni grb — remek-djelo simbolike koje je u zvaničnoj upotrebi ostalo više od sedam decenija (od početka 1900-ih do 1974. godine). Njegovo rješenje nadživjelo je mnoge evropske monarhije i režime tog doba.
Simbolika grba bila je jasna i politički snažna: Lav Jude kao znak dinastičkog legitimiteta, anđeli s mačem i vagom kao personifikacija moći i pravde, carska kruna kao vrhovni autoritet, te religijski motivi koji potvrđuju kontinuitet jedne od najstarijih hrišćanskih tradicija na svijetu.
Ovaj grb je bio državni pečat koji je koristio i legendarni Haile Selassie, posljednji etiopski car i globalna ikona XX vijeka.
Uprkos činjenici da je njegovo djelo gotovo sedam decenija oblikovalo vizuelni identitet jedne imperije, Bocarić za taj poduhvat nikada nije dobio obećani honorar — njegovo remek-djelo ostalo je u službi carstva, ali bez nagrade za svog tvorca.
