Igor Perazić

Proslavljeni crnogorski violončelista i pjevač Igor Perazić ostaća upamćen kao jedan od najboljih vokalnih džez i pop izvođača u Crnoj Gori, pa i šire. Perazićev raskošni glas i talenat koji su ga transformisali u različitim stilskom rasponu, od dominirajućeg sweet soula do prefinjenog popa učinili su ga jednim od najkvalitetnijih muzičara koje je Crna Gora imala.


Igor je bio veliki muzičar, umjetnik i intelektualac. Blage naravi, vedar, nasmijan, pozitivan i muzici posvećen do srži.

Igor Perazić je rođen je 11. oktobra 1966. u Podgorici tadašnjem Titogradu gdje je završio nižu i srednju muzičku školu. Studirao na Muzičkoj akademiji u Podgorici kod renomiranog profesora Davida Grigorijana (učenik M. Rostropoviča), a diplomirao u klasi profesora Jurija Sotničoka. Magistrirao na Akademiji umjetnosti u Novom Sadu u klasi profesora Ištvana Varge.
Usavršavao se u Moskvi, na prestižnom Konzervatorijumu Čajkovski, ali se vratio u Crnu Goru željan da to znanje podijeli i prenese na mlađe generacije.
Bio je docent na Muzičkoj akademiji na Cetinju na predmetu violončelo, a kod studenata je bio omiljen i upamćen kao veliki profesionalac koji je sa zadovoljstvom prenosio znanje.
Više od 20 godina bio je prvi violončelista Crnogorskog simfonijskog orkestra.

Održao je niz solističkih koncerata i resitaia: Velika scena CNP, Čelo-fest u Beogradu – Sala Beogradske Filharmonije, Dom omladine “Budo Tomović”, Festival A-tempo, Grad-teatar Budva, Herceg fest, Barski ljetopis, Hercegnovski zimski dani muzike, Gradska kuća u Novom Sadu...


Izvodio je muziku u pozorišnim predstavama, TV dramama, igranim filmovima, a bavio se i zabavnom muzikom. Po mnogima jedan od najboljih vokalnih džez i pop izvođača u Crnoj Gori na Mediteranskom muzičkom festivalu „Budva“ 1996. godine nastupao je sa pjesmom „Još samo jednom voli me“, a na hercegnovskom muzičkom festivalu „Sunčane skale“ 1997. sa pjesmom „Da si tu“.


Sarađivao je sa brojnim muzičarima iz zemlje i inostranstva, kao što su Grigorij Krasko, Roman Simović, Boris Kraljević, Vili Ferdinandi, Saša Latković, Ljubiša Jovanović, Miran Begić, Bojan Martinović, Egon Mihajlović, Aleksej Molčanov, Žana Lekić, Maja Bogdanović, Konstantin Fic, Vilfrid Štrele, dirigenti Aleksej Šatski, Војаn Suđić, Miroslav Homen, Julio Marić, Igor Simović, Radovan Papović, Darinka Matić-Marović, Mladen Jagušt, Uve Tajmer, Ronaid Colman, Ginter Pihler…


Kao član Kamernog i Simfonijskog orkestra RTVCG, svirao je na brojnim koncertima u Crnoj Gori, u Beogradu, Novom Sadu, Prištini, u Alžiru i Italiji. Koncertirao je i kao član drugih orkestara: Orkestra Muzičke akademije sa Cetinja (Bah-Magnifikat, Koreli-Koncert za Božićnu noć), Simfonijskog orkestra Akademije umetnosti iz Novog Sada (izvodeći reprezentativna djela simfonijske muzike; Ravel: Dafnis i Kloe, Vagner: Tanhojzer, Betoven- 5. Simfonija, Statkić Harmonija svetlosti), Simfonijskog orkestra iz Mostara, Kamernog orkestra „Princ Mirko“.


U prvoj operi rađenoj u crnogorskoj produkciji, H. Persl - Didona i Enej, svirao je kontinuo.
Svirao je na mnogim svečanim akademijama i promocijama, u pozorišnoj predstavi Luča Mikrokozma (muzika S. Gačević), tv drami režisera Milisava Babovića (po motivima pripovjetki Jevrema Brkovića), igranom filmu režisera Željka Sošića Imam nešto važno da vam kažem (muzika Z. Mirković).
Promovisao je djela najznačajnijih crnogorskih kompozitora: Bora Tamindžića, Senada Gačevića, Žarka Mirkovića.
Snimio je veliki broj djela za radio i televiziju, kao solista i član ansambala, od kojih neka premijerno.

Igor je bio veliki muzičar, umjetnik i intelektualac. Blage naravi, vedar, nasmijan, pozitivan, muzici posvećen do srži, bio je omiljen među kolegama, sa kojima je učestvovamo u brojnim kulturnim projektima. 

2001. je snimio pjesmu „Podgorica“, zajedno sa Sergejem Ćetkovićem, Perom Stefanovićem (Pero Trokadero) i Edom Abdovićem. Muziku za pjesmu je napisao Leo Đokaj, a tekst Zlatko Jovović. Sarađivao je sa Vladimirom Marašom, kao vokal, na njegovom albumu Letters from Montenegro (2005) na pjesmi „Soul Shadows“.


Učestvovao je u sjajnom koncertu fenomenalne grupe Perper u Crnogorskom Narodnom Pozorištu 2000. godine. Sa tog koncerta nezaboravan je Igorov nastup sa pjesmom Goro moja.

Igor potiče iz umjetničke porodica. Njegova majka Radmila je bila bibliotekarka a otac Svetozar književnik. Sestra Renata Perazić jedan je od najboljih ženskih vokala bez koje je teško je zamisliti muzičku scenu u Crnoj Gori. Igor i Renata su od malih nogu zakoračili u svijet muzike, kao i Igorova supruga Ana, izuzetno uspješna violinistkinja.
Ista je priča i sa Lukom i Đinom Perazić, djecom Igora Perazića koja već godinama nižu muzičke uspjehe kako na domaćoj tako i na inostranoj sceni i ponosno koračaju očevim stopama. Oboje se bave klasičnom muzikom, Đina za klavirom a Luka kao violinista. 

Đina i Luka Perazić

Igor Perazić je iznenada preminuo 06.08.2014. godine u 48-oj godini od posljedica srčanog udara.
U njegovu čast, Festival internacionalnog alternativnog teatra (FIAT) u Podgorici je, septembra 2016. godine, održao program pod nazivom „Perry night“ sedmog dana festivala u Kuslevovoj kući. U programu su učestvovalu istaknuti crnogorski umjetnici koji su bili Igorovi prijatelji.


„Odnos prema muzici bio je u njegovom životu konstanta, matematička nepromjenjiva, bilo da je vodio sekciju violončela u raznim ansamblima, od RTCG do simfonijskog, svirao solo dionice i resitale, kamernu muziku sa svojim Tritonus triom, ili pak pjevao soul, funk, jazz i rock n roll. Preći sa Baha na Džordža Bensona za njega je značilo samo napraviti hitru promjenu registra; jednaku količinu svečanosti i igre ulivao je u svaki žanr koga se dohvatio. Muziku je izvodio dirljivo posvećeno i moćno. Igor je bio znak moći i univerzalnosti talenta, ali istovremeno i simptom nemoći sredine da taj talenat elevira. Bio je beskrajno šarmantan, urnebesno duhovit, erudita koji je sa jednakom strašću pričao o Ginteru Grasu, Betovenu ili Stevi Vonderu. Nakon tragedije njegove rane smrti javlja nam se potreba, ili vapaj, za fiksiranjem svega  onoga što je značio, da bi se makar na trenutak utjehom ispunila praznina koju otvara njegov odlazak. Ovo veče na FIAT-u služi nam da se zajedno prisjetimo blistavih djelića te dragocjenosti.“ (organizatori FIAT-a)

Ivan Jovović

* Prenošenje i dijeljenje sadržaja sa portala Art Montenegro na druge medije (portale, sajtove, štampana izdanja...) dozvoljeno je samo uz odobrenje uredništva. Po odobrenju sadržaj je moguće dijeliti samo u cjelini, bez modifikovanja teksta uz napomenu da je sadržaj preuzet sa portala Art Montenegro i uz direktan link ka tekstu.

 

Podijeli ovaj članak
Pročitajte još