“Svi ovi silni utisci koje sam upijao požudnošću instiktom sirove i naivne prirode gomilali su se u meni i spleli u čudno klupko. Kada sam se malo smirio, počeo sam da slikam onako, “za svoj groš”, prema svojoj ćudi. To je, u svari, bilo moje učenje. U njemu sam sam sebi bio učitelj. Niko na mene nije vršio neki direktni uticaj. Moje neznanje sačuvalo me od podražavanja bilo koga. Tom neznanju imam samo da zahvalim. Slikao sam tako isključivo vođen svojim instiktom. A moj najveći učitelj bila je zapravo Crna Gora. Moj boravak u Crnoj Gori po povratku iz Pariza značio je za mene mnogo. Slikao sam sa žarom njene motive, meni drage i dobroznane iz djetinjstva. Interesantna je ta pojava da baš ono što smo primili u djetinjstvu počinje u zrelijim godinama da se manifestuje u umjetnikovoj svijesti i kad nešto slika, on u stvari, prenosi emocije i doživljaje koje je tada primio…”

 “Ja sam ja i svijet slikam po svojoj volji. Uzburkam more, da se zapjeni kao šampanj. Rasklapam bregove. Crvene stijene kršnih predjela, plave sjenke u podne, žuti strah smrti, bijeli krik galebova, sve su to boje moje palete”

                                      “Ja želim da u centrumu svoga umjetničkog interesovanja sačuvam čovjeka i njegov udes”

                               Bitka na Vučjem dolu, 1950, ulje na platnu, 300x390cm, Narodni muzej Crne Gore, Cetinje

                                              Okamenjeni guslar, 1952, ulje na lesonitu, 87x68cm, Župna crkva, Prčanj

                                                 Pogled na Skadarsko jezero, 1949.g,  ulje na platnu, 97 x 128 cm

                          Jutro (pogled s Lovćena), 1958, ulje na platnu, 96,5×113,5cm, Narodni muzej Crne Gore, Cetinje

                                Noć u Crnoj Gori, 1951, ulje na platnu, 80,5×99,7cm, Narodni muzej Crne Gore, Cetinje