Prvo štampanje Gorskog vijenca

27 februara 1847. godine u Beču je, u 600 primjeraka, iz štampe izašao Gorski vijenac , prva značajna knjiga crnogorske pisane književnosti, epsko- filozofski i istorijski spjev Petra Drugog Petrovića Njegoša.

Gorski vijenac je pjesnički ep koja se smatra vrhunskim djelom crnogorske književnosti. Njegoš je ovo djelo napisao u desetercu u formi narodne epike. Djelo je napisano 1846. godine na Cetinju, a štampano februara 1847. u Beču.


Stalna izložba Njegoševog muzeja – Biljarde na Cetinju posvećena je njegovom  životnom i stvaralačkom radu i sadrži lične stvari, umjetnička djela, kao i njegovu biblioteku i rukopise, od kojih je najistaknutiji originalni rukopis Gorskog vijenca. Pored originalnog rukopisa u muzeju se čuva i prvi štampani primjerak Gorskog vijenca. Takođe i muzej grada Perasta posjeduje rijetko izdanje Njegoševog Gorskog vijenca. Naime, riječ je o prvom latiničnom izdanju ovog djela objavljenog u Zadru, 1868. godine. Stjepan Mitrov Ljubiša preuzima ulogu prevodioca sa ćirilice na latinicu, a autor je i predgovora i tumačenja nepoznatih riječi i stihova iz Gorskog vijenca. U predgovoru latiničnom izdanju ovog svevremenskog djela naše književnosti Ljubiša skreće pažnju čitaocu da su govor i jezik važne komponente ljudskog postojanja, te da su neodvojivi od vremena i prostora, sažimaju se sa hronotopom i postaju dio neiscrpne istraživačke moći jednog naroda i kaže: „Ova je knjiga vrlo malo poznata po Dalmaciji, prvo jer je oba puta pečatana ćirilicom, koju čita skoro samo pravoslavni narod; i drugo jer se obrijetko i skupo može nabaviti. Ova me oskudica nagna da prenesem Gorski vijenac na latinicu… Ja sam naumio i ostale umotvorine vladičine jednu po jednu ovako prenijeti i razjasniti” (Čitaocem 1866).

I ako se Petar II Petrović Njegoš ubraja u pjesnike koje je teško prevoditi, a posebno Gorski vijenac, ovo remek djelo svjetske književnosti do sada objavljeno na čak 51 jeziku.


Italijanski je prvi strani jezik na koji je prevođen u odlomcima iste godine kada je objavljen u Beču, dok je prvi prevod djela u cjelosti objavljen na njemačkom jeziku 1886.


Tokom XIX i XX vijeka Gorski vijenac je preveden na brojne evropske jezike: prilikom izlaska iz štampe 1847. dio „Gorskog vijenca” preveo je Giaccomo Ciudina na italijanski jezik u Firenci 1872.; na engleski 1930. James Wiles; 1847. Archibald Pattton; 1887. na ruski Lukjanovski; bugarski 1891. P. Ivanov; češki 1895. Karel Kivi i Jan Hudec; mađarski 1897. Johan Kirste je bio prvi prevodilac „Gorskog vijenca” na njemački jezik 1886. Veselin Đisalović; slovenački 1907. Rajko Perušek; švedski 1890. Alfred Jensen (izdat 1913); francuski 1917. Divna Veković; poljski 1932. Henryk Batowski; makedonski 1947. Blaže Koneski; albanski 1953. Esad Mekuli; rumunski 1956. Dumitru Jon. Prevođen je na španski, kineski, japanski, esperanto i dr. jezike.

* Prenošenje i dijeljenje sadržaja sa portala Art Montenegro na druge medije (portale, sajtove, štampana izdanja...) dozvoljeno je samo uz odobrenje uredništva. Po odobrenju sadržaj je moguće dijeliti samo u cjelini, bez modifikovanja teksta uz napomenu da je sadržaj preuzet sa portala Art Montenegro i uz direktan link ka tekstu.

 

Podijeli ovaj članak
Pročitajte još
Previous

"Kišno lice" - Dimitrije Popović o sjećanju na Danila Kiša

Leave review
Dio teksta Dimitrija Popovića objavljenog u listu ...
Read More
Tripo Kokolja - majstor baroka
Next

Tripo Kokolja - majstor baroka

Leave review
Djelovi teksta preuzeti: Opštinska javna ustanova ...
Read More