La Dolce Vita - Federico Fellini

Italijanski filmski reditelj i scenarista Federico Fellini (1920 - 1993) jedan je od najuticajnijih filmskih reditelja 20. vijeka.
U Sjedinjenim Državama smatran je najrespektabilnijim evropskim rediteljem, i osobom čija je popularnost bila uporediva s najistaknutijim filmskim zvijezdama njegovog doba.
On je svakako osoba sa najviše osvojenih Oskara u kategoriji za najbolji strani film. Prvenstveno se bavio pisanjem scenarija za radio skečeve u Rimu, ali se poslije toga posvetio filmu. Postao je dio italijanskog neo-realizma, pokreta koji je imao veliki kulturni značaj. 

Značajni reditelji savremenog filma često su govorili o uticaju Felinija na njihova ostvarenja. Tokom karijere, koja je potrajala skoro pola vijeka, Felini je režirao i pisao scenarija za blizu osamdeset filmova, dobijajući za svoj rad brojne nagrade. Četiri njegova filma nagrađena su Oskarima a 1993. godine dobio je i Oskara za životno djelo. Iste godine umro je od srčanog udara.


Njegovi najslavniji filmovi su La Dolce Vita (1960), 8 ½ (1963), Amarcord (1973),  Casanova (1976)...

La dolce vita (Slatki život) je italijansko-francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1960. u režiji Federica Fellinija, a koji se smatra najpopularnijim i najuspješnjiim ostvarenjem njegove filmografije, odnosno jednim od najznačajnijih i najuticajnijih ostvarenja evropske kinematografije 1960-ih. Po žanru je kombinacija drame i komedije.

 

“Sladak život” zvanično je ugledao svjetlo dana početkom 1960, da bi u ljeto iste godine, na Festivalu u Kanu, dobio Zlatnu palmu. 
Pojava filma, koji je u ono vrijeme izazvao užasavanje Vatikana i konzervativnih krugova društva, može se slobodno shvatiti kao vjesnik revolucionarnih 60-ih, decenije koja je, zahvaljujući opštoj pobuni svih slojeva društva – od književnika, filozofa i sineasta do studenata i tvoraca nove generacije pop i rok muzike – temeljito promijenila učmalo, konzervativno društvo iz pedesetih.

Fellini je u filmu pokazao izuzetnu vještinu prikazivanjem oštrih kontrasta i kontradiktirnosti tadašnje Italije koja se našla između prošlosti i moderne sadašnjosti (a što se najbolje vidi u početnoj sceni u kojoj helikopter prevozi kip Isusa iznad starorimskog akvadukta), odnosno katoličanstva i prikazivanja "slobodnih" oblika seksualnosti kao što su prostitucija i promiskuitet. Publici je, međutim, najviše u sjećanju ostala antologijska scena u kojoj američka filmska zvijezda Sylvia (čiji lik tumači Anita Ekberg) hoda u poznatoj rimskoj fontani Trevi.
U Španiji je film bio u potpunosti zabranjen za prikazivanje, te je gledaocima postao dostupan tek nakon Francove smrti 1975. godine.

Neki od detalja filma su postali dio popularne i opšte kulture, odnosno poslužili za stvaranje novih riječi i pojmova. Lik agresivnog fotografa koji "progoni" celebrityje (temeljen na stvarnoj ličnosti po imenu Tazio Secchiaroli), a koga je u filmu tumačio Walter Santesso, je dobio ime Paparazzo, a poslije su po njemu prozvani paparaci. Na prostoru bivše Jugoslavije bile su popularne majice nalik na one nošene u filmu.


Priča se, ukratko, vrti oko Marćela, mladog novinara koji pokušava da postane ozbiljan u svom poslu i nađe "svoje mjesto pod suncem". Rastrzan između pravog života i površnih zadovoljstava, jurenja za slavnim osobama i života od danas do sjutra, pokušava da shvati šta je zaista važno. Sedam dana u Rimu obilježava opčinjenost poznatom glumicom Silvijom, kojoj pokušava da se približi na svaki način, zanemarujući svoju djevojku. Na kraju postaje otuđen od stvarnosti i pravih vrijednosti u životu.


Novinara igra Marćelo Mastrojani a slavnu glumicu Silviju, koja je učinila ovj film prepoznatljivim širom svijeta i za sva vremena igra Anita Ekberg, švedska glumica, poznata po svojoj zanosnoj ljepoti. Marćelovu djevojku igra Anuk Eme, možda najpoznatija po filmu Jedan čovjek i jedna žena.

* Prenošenje i dijeljenje sadržaja sa portala Art Montenegro na druge medije (portale, sajtove, štampana izdanja...) dozvoljeno je samo uz odobrenje uredništva. Po odobrenju sadržaj je moguće dijeliti samo u cjelini, bez modifikovanja teksta uz napomenu da je sadržaj preuzet sa portala Art Montenegro i uz direktan link ka tekstu.

 

Podijeli ovaj članak
Pročitajte još
Novogodišnja čestitka Paula Koelja
Previous

Novogodišnja čestitka Paula Koelja

Leave review
Večeras, prije nego što krenem, provešću malo vrem...
Read More
Richard Clayderman
Next

Richard Clayderman

Leave review
Kada je 1996. snimio kompoziciju „Balada za Adelin...
Read More